Zdrowie

Więcej o zdrowiu

ANTY i PRO

Postęp technologiczny i wiedza o antybiotykooporności drobnoustrojów sprawiły, że mamy obecnie na rynku szeroką gamę
antybiotyków o różnej sile i różnym zakresie działania przeciwbakteryjnego. Ale nieustająco prowadzone są badania nad
kolejnymi, nowymi antybiotykami. Nazwa antybiotyk utworzona została od
greckich słów: anti - przeciw i biotikos - związany z życiem i oznacza
substancje, które mogą niszczyć bakterie lub hamować ich wzrost, ale nie
działają na zdrowe komórki organizmu. Antybiotyki dzielimy na dwie
główne grupy: 1. bakteriobójcze, czyli zabijające bakterie, do których
zaliczamy: penicyliny, cefalosporyny, aminoglikozydy, chinolony,
wankomycynę i metronidazol, 2. bakteriostatyczne, czyli hamujące wzrost
bakterii, do których zaliczamy: makrolidy, klindamycynę,
tetracykliny, sulfonamidy. Mikroorganizmy chorobotwórcze otaczają nas zewsząd. To, że
nie chorujemy zbyt często, zawdzięczamy naszemu układowi immunologicznemu, który rozpoznaje wrogie drobnoustroje i zwalcza je,
zanim zakażenie rozwinie się w pełni. Gdy jednak drobnoustroje są silnie
zjadliwe, organizm człowieka osłabiony lub układ odpornościowy nie jest
w pełni sprawny, to dochodzi do rozwoju infekcji i objawów choroby. Na
podstawie objawów i opierając się na swojej wiedzy lekarz stara się
wstępnie zróżnicować, czy infekcja ma tło wirusowe czy też bakteryjne
lub grzybicze, ponieważ od tego zależy decyzja o włączeniu do leczenia
antybiotyku. Najczęściej stosowane są antybiotyki przeciwbakteryjne.
Antybiotyki jako związki chemiczne różnią się między sobą strukturą
chemiczną, a co za tym idzie siłą i zakresem działania przeciwbakteryjnego. Zdarza się czasem, że infekcja jest trudna do
wyleczenia i przewleka się. Pomocne wówczas jest wykonanie posiewu
materiału biologicznego (np. moczu, wydzieliny z gardła, krwi) i
antybiogramu, aby określić, na jakie antybiotyki bakteria jest wrażliwa.
Czasem konieczne jest skojarzone podawanie 2 lub 3 antybiotyków
jednocześnie. Klasyczną już zasadą jest łączenie antybiotyku
bakteriobójczego z bakteriobójczym lub bakteriostatycznego z bakteriostatycznym. Skuteczność antybiotyku uzależniona jest od
odpowiedniego stężenia w tkankach i czasu trwania terapii. Dlatego
bardzo ważne jest przyjmowanie leku w określonych przez lekarza
odstępach czasu oraz wybranie leku do końca kuracji. Przedwczesne
odstawienie antybiotyku, gdy tylko nastąpi poprawa zdrowia (po 2-4
dniach), sprzyja rozwojowi oporności bakterii na dany antybiotyk.
Efektem tego jest brak skuteczności antybiotyku przy powtórnej chorobie.



Objawy po antybiotykach

Celem stosowania antybiotyków jest zwalczenie zakażenia. Ponieważ są to
jednak substancje chemiczne, mogą czasem wywoływać różne objawy uboczne.
Najczęściej są to nudności, wymioty, bóle brzucha lub biegunka, które w
większości przypadków ustępują po przerwaniu leczenia. Ze względu na
budowę chemiczną antybiotyków i zakres działania antybiotyki dzielimy na
kilka grup.



1. Antybiotyki beta-laktamowe, do których należą:

- Penicylina krystaliczna lub prokainowa - działają na paciorkowce,
gronkowce niewytwarzające penicylinazy, enterokoki i meningokoki, w kile
i wągliku. Stosowane są obecnie jedynie w warunkach szpitalnych ze
ściśle określonych wskazań, ponieważ mogą wywoływać natychmiastowe
odczyny alergiczne, z których najbardziej niebezpieczny jest wstrząs z
ryzykiem nagłej śmierci chorego. Innymi objawami ubocznymi po penicylinach są wysypki, pokrzywka. Z uwagi na silne działanie
uczulające, przed podaniem penicyliny naturalnej wykonywana jest
śródskórna próba uczuleniowa.

- Penicyliny półsyntetyczne (ampicylina, amoksycylina, amoksycylina z kwasem
klawulanowym, kloksacylina) stosowane są szeroko w praktyce ambulatoryjnej do leczenia zakażeń dróg
oddechowych, moczowych, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Amoksycylina
ma dodatkowe wskazanie do eradykacji Helicobacter pylori. Są bezpieczne
i na ogół dobrze tolerowane. Można je podawać kobietom w ciąży. Mogą
(podobnie jak penicyliny naturalne) wywołać wysypki skórne o charakterze
pokrzywki lub zmian wielkogrudkowych, skurcz oskrzeli, zapalenie
nerek, niedokrwistość, leukopenię, małopłytkowość, złuszczające zapalenie
skóry.



2. Cefalosporyny

- pierwszej generacji (cefadroksyl, cefaleksyna, cefalotyna, cefazolina, cefradyna) - zakażenia układu oddechowego,
układu moczowego, ucha, skóry i tkanek miękkich, -  drugiej generacji
(cefaklor, cefamadol, cefmetazol, cefoksytyna, cefprozyl,
cefuroksym) - zakażenia układu oddechowego, układu moczowego, skóry i tkanek
miękkich, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, Ą trzeciej generacji
(cefiksym, cefoperazon, cefotaksym, ceftazydym, ceftriakson,
ceftybuten) - zakażenia układu oddechowego, układu moczowego, kości, skóry i tkanek
miękkich, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Są antybiotykami
bezpiecznymi dla człowieka. Niezależnie od swojej generacji mogą
wywoływać objawy alergii krzyżowej z penicylinami, tzn. u człowieka z
uczuleniem na penicyliny reakcja alergiczna może pojawić się również po
przyjęciu cefalosporyny. Działania niepożądane po cefalosporynach to:
wysypka grudkowo-plamista, pokrzywka, gorączka, skurcz oskrzeli, reakcja
anafilaktyczna.



3. Antybiotyki aminoglikozydowe (gentamycyna, biodacyna, neomycyna) są
skutecznymi antybiotykami o szerokim zakresie działania stosowanymi w leczeniu ciężkich zakażeń układu oddechowego, moczowego,
skóry i tkanek miękkich oraz oczu. Niestety, wszystkie aminoglikozydy
dość często wywołują działania niepożądane, gdyż są nefro- i
ototoksyczne. Uszkodzenie nerek występuje u około 5-25 procent leczonych
aminoglikozydami i jest zazwyczaj odwracalne. Ototoksyczność po
aminoglikozydach występuje rzadziej, bo u ok. 0,5-3 procent leczonych i
dotyczy ucha wewnętrznego, tj. przedsionka i ślimaka. Jest to jednak
najczęściej uszkodzenie nieodwracalne pojawiające się po zakończeniu
leczenia i jego skutki mogą się nasilać po kolejnych seriach leczenia
tymi antybiotykami jako zawroty głowy, szum w uszach i upośledzenie
słuchu. W ciąży są przeciwwskazane.



4. Wankomycyna - jest antybiotykiem zarezerwowanym do terapii ciężkich zakażeń wywoływanych przez gronkowce,
paciorkowce oporne na penicylinę i cefalosporyny oraz
enterokoki. Podawana dożylnie może wywoływać dreszcze, gorączkę, zapalenie żył lub
wysypki.



5. Metronidazol - jest aktywny wobec pierwotniaków i bakterii beztlenowych. Polecany jest do leczenia zakażeń pasożytniczych, infekcji
w obrębie jamy brzusznej lub miednicy, zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych,
ropni mózgu i posocznic oraz do eradykacji Helicobacter pylori. Może
wywoływać nudności, wymioty, bóle głowy, omdlenia, objawy neurologiczne.
Czasem wywołuje metaliczny smak w ustach i ściemnienie moczu. Wypicie
alkoholu podczas leczenia metronidazolem wywołuje reakcję disulfiramową.
Należy unikać podawania metronidazolu w ciąży.



6. Antybiotyki makrolidowe (azytromycyna, erytromycyna,
klarytromycyna, roksytromycyna, spiramycyna) to kolejne mało toksyczne i bardzo bezpieczne
antybiotyki zalecane do leczenia zakażeń układu oddechowego, toksoplazmozy,
pneumocystodozy. Klarytromycyna dodatkowo ma wskazanie do eradykacji
Helicobacter pylori. Zdarzające się czasem objawy uboczne po makrolidach
to: nudności, wymioty, biegunka, wysypka skórna, gorączka, żółtaczka
cholestatyczna. Wszystkie te objawy ustępują w ciągu kilku dni od
odstawienia leku. Makrolidy stosowane są z wyboru u pacjentów z
uczuleniem na penicyliny. W obrębie antybiotyków makrolidowych pojawia
się czasem oporność krzyżowa, tzn. bakterie, nabywając oporność na jeden
z tych antybiotyków, są jednocześnie oporne na inne makrolidy. W ciąży
można zastosować spiramycynę, jeśli istnieją do tego ścisłe wskazania.



7. Klindamycyna jest pochodną antybiotyków makrolidowych. Zalecana jest
do leczenia ciężkich zakażeń, kiedy nie można zastosować innych
bezpieczniejszych antybiotyków. Może wywołać zapalenie jelit, pokrzywki,
żółtaczkę, zaburzenia leukocytów i płytek krwi. Jest przeciwwskazana w
ciąży.



8. Tetracykliny (doksycyklina, oksytetracyklina, tetracyklina) są
antybiotykami o bardzo szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego,
ale występuje wśród nich oporność krzyżowa. Wskazaniami dla nich są:
zakażenia układu moczowego, riketsjozy, chlamydiozy, zakażenia
Mycoplazma, zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, borelioza z
Lyme, szigeloza, bruceloza. W kile są alternatywą dla penicyliny.
Tetracykliny dość rzadko wywołują objawy uboczne, np. wysypki skórne,
pokrzywkę, uczulenie na światło, reakcję anafilaktyczną, objawy ze
strony przewodu pokarmowego, nasilenie niewydolności nerek, zawroty
głowy. Tetracykliny przeciwwskazane są u dzieci do lat 14, gdyż
odkładają się w kościach oraz zębach, co prowadzi do uszkodzenia i
przebarwienia zębów. Nie wolno ich również podawać kobietom w ciąży i
karmiącym, ponieważ są niebezpieczne dla płodu, noworodka i małego
niemowlęcia. Przeterminowanych tetracyklin nie wolno zażywać, gdyż może
to spowodować poważne uszkodzenie nerek.



9. Fluorochinolony (ciprofloksacyna, norfloksacyna, ofloksacyna) są bardzo
skutecznymi antybiotykami zalecanymi do leczenia cięższych zakażeń układu
moczowego, oddechowego, zakażeń skóry i tkanek miękkich, w zapaleniu szpiku i
kości, rzeżączce, chlamydiozie. Występuje między nimi oporność krzyżowa.
U około 5 procent leczonych mogą pojawić się nudności i wymioty. Rzadko
zdarza się biegunka, niedokrwistość lub leukopenia. Podczas kuracji
fluorochinolonem występuje nadwrażliwość skóry na światło. Leki te
przeciwwskazane są u kobiet ciężarnych i u dzieci.



10. Sulfonamidy stosowane są w zakażeniach układu moczowego, oddechowego,
przewodu pokarmowego i nokardiozie. Mogą niekiedy wywoływać: nudności,
wymioty, biegunkę, wysypki, gorączkę, ból głowy, żółtaczkę, zmiany hematologiczne
oraz zaburzenia czynności nerek, ponieważ większość sulfonamidów jest
względnie nierozpuszczalna, co sprzyja ich wytrącaniu się w kanalikach
nerkowych. Dlatego podczas leczenia sulfonamidami chory musi być dobrze
nawodniony. Czasem sulfonamidy wywołują nadwrażliwość na światło
słoneczne. Nie należy stosować w ciąży.



11. Trimetoprim/sulfametoksazol skuteczny jest w zakażeniach układu
oddechowego, układu moczowego, gruczołu krokowego, ucha,
pneumocystodozie, zakażeniach przewodu pokarmowego. Może spowodować np. nudności, wymioty,
biegunkę, wysypki skórne, zaburzenia przemiany kwasu foliowego. Nie należy
stosować w ciąży. Większość antybiotyków ma szerokie spektrum działania i dlatego
oprócz niszczenia drobnoustrojów chorobotwórczych niszczy również "przy
okazji" naturalną bakteryjną florę jelitową przewodu pokarmowego
obejmującą około 400 szczepów bakteryjnych. Prowadzić to może do
zaburzeń syntezy niektórych witamin lub ułatwia rozwój grzybicy przewodu
pokarmowego. Dlatego świadomi tego lekarze coraz częściej zalecają
jednocześnie z antybiotykiem probiotyk (najczęściej preparat pałeczek
kwasu mlekowego). Według oficjalnej definicji FAO i WHO, probiotyki to
żywe mikroorganizmy, które - spożywane w odpowiedniej ilości - mają
korzystny wpływ na zdrowie organizmu. Warto wspomnieć, że probiotykiem
jest również jogurt, zawierający żywe kultury bakterii kwasu mlekowego.
Pierwsze opisy zjawiska probiozy pojawiły się na początku XX w. i oparte
były na obserwacji pozytywnego wpływu na zdrowie spożywania fermentowanych napojów mlecznych zawierających bakterie kwasu mlekowego.
Sama nazwa probioza pochodzi z greki od pro bios, czyli dobry dla życia.
Jednak wieloletnia fascynacja możliwościami terapeutycznymi antybiotyków
sprawiła, że probioza nie wzbudzała wówczas zainteresowania badaczy. Na
probiotyki zwrócono uwagę w ostatnich latach w związku z występującymi
objawami ubocznymi po antybiotykach i antybiotykoopornością różnych
szczepów bakteryjnych. Cechy probiotyku:

1) musi być odporny na działanie kwasu solnego, żółci i enzymów w przewodzie
pokarmowym

2) musi mieć zdolność kolonizacji jelit

3) musi korzystnie oddziaływać na organizm człowieka

4) musi być oporny na stosowane antybiotyki i chemioterapeutyki

5) nie może być chorobotwórczy

6) nie może wywoływać objawów ubocznych lub toksycznych. Jak się okazało, tylko wybrane
szczepy bakteryjne spełniają wszystkie powyższe kryteria i te są
probiotykami. Najczęściej w probiotykach znajdują się pałeczki kwasu
mlekowego. Niemniej jednak wykorzystywane są również niektóre szczepy
bifidobakterii oraz szczep drożdży Saccharomyces boulardii. Głównym
celem działania probiotyku jest ochrona przewodu pokarmowego przed
kolonizacją chorobotwórczymi szczepami bakteryjnymi lub grzybami.
Pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie wytwarzają kwas mlekowy i kwas
octowy, chroniąc w ten sposób przewód pokarmowy przed chorobotwórczymi
drobnoustrojami. Drożdże Saccharomyces boulardii nie zakwaszają przewodu
pokarmowego, hamują natomiast działanie toksyn bakteryjnych, stymulują
aktywność nabłonka jelitowego oraz pobudzają procesy immunologiczne w
obrębie śluzówki jelit. Bakteryjna mikroflora jelitowa bierze udział w
procesach fermentacji jelitowej, syntezie witamin z grupy B i K oraz
przemianach bilirubiny i cholesterolu. Wiadomo też, że probiotyki
obniżają poziom LDL cholesterolu i są stosowane w profilaktyce
miażdżycy. Współczesne obserwacje kliniczne wskazują na możliwość
wspomagającego działania probiotyków w zapobieganiu i leczeniu
bakteryjnych oraz wirusowych zakażeń przewodu pokarmowego, nowotworów,
zaparć, zapalenia jelit, podczas antybiotykoterapii itp. U kobiet
pałeczki kwasu mlekowego warunkują utrzymanie kwaśnego odczynu pochwy i
zapobiegają stanom zapalnym. Z obserwacji wynika, że skuteczna dobowa
dawka probiotyku powinna wynosić co najmniej miliard komórek bakterii
kwasu mlekowego. Dla osiągnięcia tego należałoby codziennie wypijać ok.
litra jogurtu, co jest trudne do wykonania. Dlatego w praktyce lekarskiej stosuje się gotowe preparaty probiotyczne. Aktualnie w Polsce
zarejestrowanych jako lek jest kilka preparatów zawierających pałeczki
kwasu mlekowego: Lacidofil, Lactobif, Lakcid, Lactovaginal, Nutrilac,
Nutriplant, Trilac. Środki te można wykorzystywać z dobrym efektem
podczas antybiotykoterapii, immunosupresji, chemioterapii, po resekcji
jelit, w czasie żywienia pozajelitowego itp. Lactovaginal stosuje się
dopochwowo w celu przywrócenia lub utrzymania prawidłowej flory
bakteryjnej w upławach, stanach zapalnych narządów rodnych czy też po
stosowaniu leków przeciwbakteryjnych, przeciwgrzybiczych lub przeciwrzęsistkowych. Oprócz probiotyków bakteryjnych dysponujemy
również probiotykiem opartym na szczepie drożdży Saccharomyces
boulardii znanym jako Enterol 250. Drożdże te hamują wzrost wielu szczepów
bakterii chorobotwórczych, pobudzają aktywność różnych enzymów i
wzmacniają jelitowe mechanizmy obronne, toteż stosowane są jako środek
przeciwbiegunkowy. Dobrze, że coraz więcej ludzi zdaje sobie sprawę, iż
w czasie kuracji antybiotykowej korzystnie jest sięgnąć po
probiotyk. Niemniej jednak probiotyki są grupą leków zapowiadających nowe
możliwości w leczeniu i profilaktyce nie tylko chorób przewodu
pokarmowego, ale i innych.

Artykuł dodany: 2006-09-18 11:35:54
Ilość komentarzy: 175
Ilość punktów: 0

góra strony

UWAGA - wprowadzanie komentarzy jest możliwe tylko dla zalogowanych użytkowników.


2011-03-31 22:41:54
teresica: actimel..kusi reklamami,,,,cena odstrasza....

2011-03-31 12:35:00
janka: tran nie jest probiotykiem, ale dobrze wzmacnia odporność - polecam. z probiotyków kobiecych najlepszy lacibios femina . a actimel to nic nie daje :P

2009-02-26 13:32:39
maaddzziiaa: Aktimelki są dobre w smaku ale okropne w działanie. Obniżyły mi odporność :/

2008-01-31 23:59:12
bea7522: aktimelu nie lubię i tranu też ochyda

2007-10-29 21:49:41
kiszka: dobre dobre i w co teraz wierzyc

2007-10-29 21:47:55
mrowka999: podawalam corce aktimel 2 tygodnie a zaraz potem sie rozchorowala wiec juz nie wierze w takie glupoty

2007-10-22 17:58:51
kaśka_k: ale to działa czy wierzycie czy nie :)

2007-10-17 22:17:26
magdagb: atr wart przeczytania

2007-10-16 14:13:56
niunia108: mojej córci pomaga

więcej komentarzy >>

góra strony


Szukaj na QZ.pl



Kupuj z Bingo Cosmetics

Na QZ jest 153 osoby:
- 153 czytających

Dołącz się ;-) >>

Najnowsze artykuły


Różności
Światowy Dzień Wiedzy na Temat Autyzmu
- Zaświeć się na niebiesko dla autyzmu –

Odżywianie
Bruschetta Rio Mare z tuńczykiem i zielonym sosem
Bruchetta to potrawa, której ojczyzną są Włochy. Jest jedną z podstawowych włoskich przekąsek, a przyrządzić ją można na bardzo wiele sposobów. Podstawą każdej bruchetty jest opieczone na grillu lub patelni pieczywo z dodatkiem oliwy oraz roztartego czosnku.

Dziecinada
Zabawa na zdrowie
W zdrowym ciele zdrowy duch – przysłowie to jest powszechnie znane i przytaczane przy wielu okazjach. Równie często powtarzamy je naszym dzieciom, chcąc, by wyrosły na zdrowych i świadomych ludzi. Jak jednak możemy przekonać najmłodszych do zajadania ze smakiem marchewki, czy buraka?

Zdrowie
Jak trzymać pion?
- bezinwazyjne badanie kręgosłupa

Uroda
Trądzik, nie taki młodzieńczy
Mimo, że już dawno przestałaś być nastolatką, na Twojej twarzy wciąż pojawiają się trudne do usunięcia wypryski i zmiany skórne? Trądzik często nie mija wraz z okresem dojrzewania i zmagać się z nim mogą nawet osoby powyżej 30 roku życia. Nawracające zmiany skórne to poważny problem dermatologiczny, który wymaga leczenia oraz szczególnej pielęgnacji.

Seksolubnie
Czy katolik może cieszyć się seksem?
Kościół może przeciwstawić „modzie" na seks coś bardzo ważnego. Przekonanie, że związek z drugim człowiekiem ma wzbogacać oboje małżonków - a nie ranić. Rozmowa z ojcem dr Ksawerym Knotzem, kapucynem, specjalistą od poradnictwa małżeńskiego.

QZ.pl poleca
Kompleksowe wzmacnianie
W chłodniejsze dni nietrudno o infekcje i przeziębienia. Nadszedł właśnie najgorszy okres dla układu odpornościowego człowieka. Zanim dopadnie nas choroba i sięgniemy po antybiotyk warto samemu zadbać o zwiększenie odporności naszego organizmu.

Dobre rady
Nie daj się alergii
Marzy Ci się weekend na łonie natury, gdzieś na łące czy w lesie? Albo aktywny wypoczynek na wsi wśród zwierząt? Zamiast tego spędzasz słoneczne weekendy zamknięty w domu, bo po wyjściu na zewnątrz zaczynasz kichać i łzawić a z nosa cieknie jak z kranu?

Design by Multimedia Image